نخستین حرکت‌های شطرنج: مرکز و گسترش مهره‌ها
انتخاب حرکت آغازین می‌تواند دشوار باشد: مهره‌ها زیادند و هنوز برنامهٔ روشنی ندارید. با سه وظیفه شروع کنید: رقابت برای مرکز، گسترش مهره‌ها و آماده‌سازی ایمنی شاه. این‌ها تصمیم‌ها را هدایت می‌کنند؛ زنجیره‌ای برای تکرار مقابل هر پاسخ نیستند.
در این مقاله
چرا پیادهٔ مرکزی مهم است
مرکز عمدتاً d4، e4، d5 و e5 است. پس از e2–e4 پیادهٔ سفید یکی از این خانه‌ها را می‌گیرد، به d5 و f5 حمله و قطر فیل f1 را باز می‌کند. یک حرکت چند هدف دارد. سیاه با e7–e5 ایدهٔ مشابهی دنبال می‌کند و فضای مهره‌ها را می‌خواهد. پیاده از خانهٔ خودش دفاع نمی‌کند، پس حمایت لازم دارد.
مهره‌ها را هدفمند گسترش دهید
در این نمونه g1–f3 اسب را از خانهٔ آغازین بیرون می‌آورد و به پیادهٔ e5 حمله می‌کند. پاسخ b8–c6 اسب سیاه را گسترش و از آن پیاده دفاع می‌کند. سپس f1–c4 فیل را به سمت f7 نشانه می‌گیرد، اما به‌تنهایی حملهٔ برنده نمی‌سازد. پس از g8–f6، حرکت d2–d3 از پیادهٔ سفید e4 حمایت و راه فیل دوم را باز می‌کند.
اشتباه‌های آغاز بازی که باید پرهیز کرد
اشتباه رایج دنبال‌کردن پیاده با یک مهره و نگه‌داشتن بقیه در خانه است. دیگری بیرون‌آوردن زودهنگام وزیر است: حریف هنگام گسترش می‌تواند به آن حمله کند. بدون دلیل مشخص پیادهٔ کناری را مکرر حرکت ندهید. اگر مهره‌ای تحت حمله یا شاه در کیش است، اول آن تهدید را حل کنید: برنامهٔ کلی جای محاسبه را نمی‌گیرد.
ایده را در بازی بعد به کار ببرید
نمونه را بازپخش کنید و پیش از هر حرکت فایده‌اش را توضیح دهید. سپس درس «نخستین حرکت» و بازی ربات را امتحان کنید. تعداد اسب و فیل گسترش‌یافته در آغاز را بشمارید. بعد حرکتی پیدا کنید که چیزی گسترش نداد و بپرسید آیا هدف ضروری داشت.
قوانین و منابع
با این پیوندها قواعد را بررسی کنید و موضوع را بیشتر کاوش کنید.